چگونه با موبایل خود عکس‌های خوبی بگیریم؟

اگر بگوییم دوبین تلفن‌های هوشمند در طول این سال‌ها پیشرفت خیلی زیادی داشته، کم لطفی کرده‌ایم. کیفیتی که امروز از تلفن‌ها به دست می‌آید از میزان کیفیت مشخصی که در گذشته تعیین می‌شد از هر نظری فرسنگ‌ها بالاتر است. البته این به این معنا نیست که دیگر نمی‌توانید عکس بدی بگیرید، در واقع حتی در جدیدترین و عالی‌ترین دستگاه‌ها مثل پیکسل گوگل یا LG V20 هم ممکن است برخی از عکس‌ها کیفیت لازم را نداشته باشند. اکثر تلفن‌های هوشمند به صورت پیشفرض طوری پیکربندی شده‌اند که بهترین تجربه‌ی عکاسی را برای شما به ارمغان بیاورند، ولی در هنگام گرفتن عکس باید چند نکته را در نظر داشته تا به بهترین خروجی ممکن دست یابید.

هم نیاز ها:

آموزش آپلود عکس و فیلم به صورت افقی یا پرتره در اینستاگرام

نرم افزار تبدیل عکس به آثار هنری

چگونه از مکان تصویر برداری عکس‌های آیفونتان با خبر شوید؟

 

حالا دیگر چند سالی است که اکثر تلفن‌های هوشمند رده بالا از فیلمبرداری 4K پشتیبانی می‌کنند، اما قابلیت تثبیت تصویر چیزی است که به شکل حقیقی فقط چند سال از اضافه شدن آن به اکثر مدل‌ها می‌گذرد. امسال تعداد زیادی از موبایل‌ها با فناوری تثبیت تصویر کاملاً جدیدی عرضه شدند که ما می‌خواهیم روش استفاده‌ی صحیح از این بخش را به شما نشان دهیم. سامسونگ، LG و گوگل، همگی روش کاملاً جدیدی برای ثابت نگه داشتن دوربین معرفی کرده‌اند. البته باید مطمئن شوید که این قابلیت‌ها فعال شده باشد، چون این ویژگی در بعضی از موبایل‌ها به صورت پیشفرض فعال نیست. در بسیاری از تلفن‌ها قبل از ویرایش تنظیمات باید وارد حالت ضبط ویدیو شوید.

آشنایی با 7 برنامه ادیت حرفه ای عکس در آیفون

از حالت فیلمبرداری عمودی در شرایط طبیعی نباید استفاده شود. بعضی از اپلیکیشن‌ها مثل اسنپ‌چت برای حفظ پیوستگی اپلیکیشن به ویدیوهای عمودی متکی هستند، اما تقریباً در هر شرایط دیگری باید از حالت استاندارد یعنی حالت افقی استفاده کنید. هیچ کس نمی‌خواهد یک ویدیوی عمودی را از تلویزیون یا دستگاه دیگری ببیند، چون در این حالت نسبت‌ها حفظ نمی‌شود و در نتیجه در سمت چپ و راست تصویر دو نوار سیاه فوق العاده بزرگ ظاهر می‌گردد و دیدن محتوای اصلی را خیلی سخت می‌کند. بنابراین در تعطیلات امسال لطف کنید و به صورت عمودی فیلمبرداری نکنید.

زوم دیجیتال

اسم غلط دیگری که بسیاری از مردم قربانی آن می‌شوند زوم دیجیتال است. اگرچه اسم این فناوری شاید شما به را این فکر بیندازد که قابلیت جادویی خاصی برای نگاه نزدیک‌تر به اشیا خیلی دور به کار می‌رود ولی در حقیقت این فناوری فقط به صورت نرم‌افزار قاب تصویر را حذف می‌کند. این یعنی هر چه بیشتر زوم کنید، رزولوشن (تفکیک پذیری) تصویر یا ویدیو کمتر می‌شود. اگرچه استفاده از فناوری زوم دیجیتال در همان لحظه‌ی گرفتن عکس راحت‌تر است، اما بهتر است این قابلیت را غیرفعال کنید، و در عوض در هنگام مشاهده‌ی تصویر روی آن زوم کنید، یا آن را با استفاده از ابزارهای ویرایش موبایل ببُرید. در انتهای روز تصاویر و ویدیوها به لطف افزایش رزولوشن تمام-قاب (Full-Frame) شما به شکل قابل توجهی بهتر به نظر می‌رسند، و دیگر کسی شاهد رقص پیکسل‌ها در هنگام زوم شدن ویدیوها نخواهد بود.

فلش

تصمیم گیری برای استفاده از فلش در دوربین تلفن‌های هوشمند کار سختی است. اکثر موبایل‌ها فلش را در حالت خودکار می‌گذارند، بنابراین خود دستگاه بر حسب نیاز برای بهتر شدن عکس‌ها از آن استفاده می‌کند. اما در واقعیت شرایط محدودی وجود دارد که شما را مجاب به استفاده از نور خشن فلش LED کند، و در اکثر موارد این قابلیت باید کلاً خاموش باشد. اکثر موبایل‌ها، خصوصاً موبایل‌های جدید از سنسورهایی با پیکسل‌های بزرگی که با در نظر گرفتن شرایط کم نور طراحی شده‌اند عرضه می‌گردند. این قضیه را با تکنیک تثبیت تصویر که معمولاً برای ثابت نگه داشتن دوربین استفاده می‌شود در نظر بگیرید تا ببینید که این روش برای گرفتن عکس‌های کم نوری که بدون استفاده از فلش خشن LED گرفته می‌شود چقدر بهتر است.

آموزش عکس برداری تایم لپس

پس حالا چه زمانی باید از فلش استفاده کنیم؟ استفاده از این قابلیت شاید برای موقعیتی مناسب باشد که نور پس‌زمینه‌ی شدید و پیش‌زمینه‌ی تاریکی دارید. برای مثال اگر تعطیلات امسال به خارج از خانه رفتید و در مقابل نور چراغ‌های کریسمس با مردم عکس گرفتید، شاید بهتر باشد که برای ایجاد تعادل بین درخششی که پشت مردم وجود دارد از فلش استفاده کنید تا چهره‌ها مشخص شود. البته در اکثر مواقع تلفن‌های هوشمند گزینه‌ای به نام HDR دارند که به کم کردن تفاوت نور در بین چیزهای مختلف کمک می‌کند، و این روش به طور عادی بهترین روش برای روشن سازی برابر یک صحنه بدون استفاده از نورهای فلش خیره کننده است. به علاوه معمولاً در هنگام استفاده از فلش رنگ پوست اشتباه شده و یک رنگ سردتر یا گرم‌تر به آن اضافه می‌شود که در کمترین حالت خود چیزها را از غیرطبیعی می‌کند. پس تا زمانی که واقعاً نتوانید یک عکس خوب بگیرید، فلش را روشن نکنید، و حتی شاید بهتر باشد که در چنین شرایطی هم اصلاً عکس نگیرید.

HDR

دامنه‌ی پویای بالا (High Dynamic Range) یا به اختصار HDR ترفندی است که مدت‌هاست در تصویربرداری از آن استفاده می‌شود، ولی با آمدن تلفن‌های هوشمند به شکل فزاینده‌ای شایع شده است. از HDR برای کمک به سنسور کوچکی که باید در تلفن‌های هوشمند ظریف و صیقلی ما قرار می‌گرفت استفاده می‌شد که اساساً تلفن‌های امروزی این تکنیک را به تکامل رساندند. اکنون اکثر تلفن‌ها با HDR خودکار عرضه می‌شوند؛ یعنی موبایل در صورت لزوم به صورت خودکار به حالت HDR سوئیچ می‌کند. به طور عادی از حالت HDR برای کمک به از بین بردن سایه‌ها و کم کردن بخش‌های درخشان تصویر استفاده می‌شود. این محدودی متفاوت از نورها به عنوان دامنه‌ی پویا شناخته می‌شود، و این چیزی است که سنسورها و لنزهای بزرگتر، مثل آن‌هایی که در دوربین‌های SLR یافت می‌شود، با استفاده از آن ذاتاً قادر به عملکرد بهتری هستند.

هر موبایلی از HDR به شکل تقریباً متفاوتی استفاده می‌کند، ولی به طور کلی لوگوی HDR را در بالا یا سمت چپ رابط کاربری دوربین خواهید دید. اگر در کنار آیکن HDR حرف A دیده می‌شود، یا این که در پایین لوگو auto یا خودکار نوشته شده، یعنی موبایل شما با توجه به شرایط موجود بهترین تصمیم را برای استفاده کردن یا نکردن از HDR می‌گیرد. اما گاهی اوقات بهتر است به صورت دستی آن را فعال کنید تا بتوانید از دامنه‌ی کاملی از نورها و رنگ‌ها در تصویر خود استفاده کنید. چیزی که ذکر آن حائز اهمیت است این است که موبایل شما چگونه HDR را مدیریت می‌کند، و HDR در چه موقعیت‌هایی بهترین عملکرد خود را دارد. اکثر موبایل‌ها از روش راکتینگ نوردهی استفاده می‌کنند که یعنی تلفن ۲ یا ۳ عکس را سریع و به صورت پشت سر هم بگیرد، به شکلی که هر عکس سطح نوردهی متفاوتی داشته باشد. سپس نرم‌افزار این تصاویر را طوری با هم ترکیب می‌کند که چنین خروجی‌ای را به صورت معمولی در عکسی با نوردهی متوسط نخواهید دید.

البته این نوع از HDR بسته به سرعت موبایل در گرفتن عکس‌ها ممکن است عکس‌های دوگانه هم تولید کند. اگر در عکس‌های خود متوجه تعداد زیادی لبه‌ی محو یا تصویر دوگانه شدید، شاید بهتر باشد تا HDR را در همان حالت خودکار بگذارید. سامسونگ از زمان گلکسی S5 از HDR روی-تراشه (on-chip) استفاده می‌کند، و بنابراین در تلفن‌های سامسونگ به طور عادی به جز در شرایط خاصی که اشیا (یا افراد) متحرک زیاد باشند، شاهد تصاویر دوگانه نخواهید بود. قابلیت HDR+ گوگل هم روش دیگری است که در یک لحظه حداقل ۱۰ عکس می‌گیرد، و بعد با پردازش پس‌زمینه یک به یک پیکسل‌ها را مقایسه کرده و بهترین نوردهی را برای آن‌ها انتخاب می‌کند. این روش از نظر پردازش نسبت به بقیه سنگین‌تر است، ولی نتیجه‌ی آن هم از سایر رقبا بهتر می‌شود، در نتیجه در موبایل‌های نکسوس یا پیکسل بهتر است همیشه HDR+ را روشن بگذارید. البته پیکسل گوگل روش جدیدی برای همیشه روشن گذاشتن HDR+ در حالت خودکار هم دارد که به صورت پیشفرض فعال است، اما این حالت در مقایسه با حالتی که HDR+ به شکل دستی فعال شده باشد در یک لحظه عکس‌های کمتری می‌گیرد؛ به این ترتیب نتیجه‌ی آن به خوبی حالت دستی نیست ولی پردازش آن زمان خیلی کمتری می‌برد.

نوردهی دستی

بسیاری از تلفن‌های امروزی با گزینه‌های سریع و ساده‌ی نوردهی دستی عرضه می‌شوند، اما مثل خیلی از دیگر ویژگی‌های نرم‌افزار دوربین موبایل‌ها، این ویژگی هم در هر تلفن همراه متفاوت است. در اکثر موبایل‌ها اگر برای فوکوس کردن نقطه‌ای از صفحه را لمس کنید، چرخ یا نوار تنظیم نوردهی دستی ظاهر شده و از آن‌جا می‌توانید سطح نوردهی را در محدوده‌ی -2 تا +2 تنظیم نمایید. سطوح مختلف نوردهی همان تنظیمات روشنایی سنسور هستند که پس از انتخاب ISO و سرعت شاتر موردنظر موبایل تنظیم می‌شوند.

محدوده‌ی -2 تا +2 به کاربران اجازه می‌دهد تا دو نقطه را در هر مسیری از نرخ نوردهیِ مشخصی که به طور خودکار تعیین شده، برای ایجاد یک صحنه‌ی روشن‌تر یا تاریک‌تر تنظیم کنند. بعضی از شرکت‌ها مثل گوگل و سامسونگ با آوردن یک نوار یا گراف به شما اجازه می‌دهند تا با بالا و پایین کردن آن بتوانید نرخ نوردهی را مشخص کنید. بقیه‌ی شرکت‌ها مثل شیائومی این کنترل را به صورت یک چرخ قرار داده‌اند که با چرخاندن آن می‌توانید نوردهی را تعیین نمایید. به هر روی تنظیم نوردهی تصاویر برای کم کردن نورهای درخشان یا واضح‌تر ساختن سایه‌های تصویر به شکل سریع و ساده امکان پذیر است تا بدون نیاز به ویرایش‌های اضافه در مجموع بتوانید خروجی خوبی داشته باشید.

حالت پشت سر هم

حالت پشت سر هم (Burst Mode) چیزی است که اغلب در دنیای دوربین‌های Point & Shoot (یعنی هدف بگیر و عکاسی کن) فراموش می‌شود، اما این حالت، حالتی است که شاید با آن بتوانید بهترین تصویر ممکن را بگیرید. اگر در حال عکاسی از رویدادهای ورزشی یا صحنه‌های متحرک مثلاً بازی کودک‌تان هستید، نتیجه ممکن است تصاویر تاری شود که اغلب برای نشان دادن به دیگران خیلی جالب نیستند، ولی اگر دکمه‌ی شاتر را در حد یکی دو ثانیه بیشتر نگه دارید، مجموعه‌ای از تصاویر تهیه می‌شود که خیلی بهتر خواهد بود. اکثر موبایل‌ها حالتی تحت عنوان حالت پشت سر هم دارند که با نگه داشتن دکمه‌ی شاتر به جای رها کردن آن امکان گرفتن ۲۰ تا ۳۰ عکس در ثانیه را فراهم می‌کنند، و این موبایل‌ها معمولاً روش هوشمندانه‌ای برای تشخیص بهترین عکس از بین عکس‌های گرفته شده هم دارند.

افرادی که از Google Camera و Google Photos استفاده می‌کنند از یکپارچگی این برنامه‌ها با اکوسیستم Google Photos لذت می‌برند. Google Photos به طور خودکار تصاویری که پشت سر هم گرفته شده را شناسایی کرده و به شما کمک می‌کند تا بهترین تصویر را با تنها یک کلیک مشخص کنید. علاوه بر این در Google Photos چندین گزینه هم برای ساخت خودکار تصاویر GIF از این عکس‌ها وجود دارد. مزیت دیگر این سرویس این است که با استفاده از آن می‌توانید بر اساس همین تصاویر پشت سر هم GIF-های اضافی، انیمیشن و کلاژهای رنگی هم بسازید. پس اگر تا به حال از آن استفاده نمی‌کردید، همین امروز امتحانش کنید.