حفظ حریم شخصی در برنامه Spotify

نگران حریم شخصی خود نباشید

خواندن یک مقاله یا کتاب خوب به شما دانش می دهد ، ولی از دست دادن فرصت مطالعه آن برای شما تجربه به ارمغان می آورد.

این جمله از خواننده و فعال معروف پیتر سیگِر است که در رابطه با تفاوت میان درس و دانش با تجربه صحبت می کند. این جمله کاملا در مورد برنامه ی Spotify و متن سیاست حفاظت حریم خصوصی جدیدش که تازه از آن پرده برداری کرده ، صدق می کند.

2015-08-22_193026

آن دسته از افرادی که هنگام نصب نسخه جدید این نرم افزار بر روی تلفن همراهشان متن سیاست حفاظت حریم خصوصی جدید آن را نخوانده اند ، حتما تجربه جدیدی برایشان خواهد شد. البته ، کسی که واقعا ادب شد و مورد سرزنش قرار گرفت مدیر عامل Spotify دانیل اِک ( Daniel Ek ) بود که 24 ساعت گذشته را مشغول نوشتن پیام های معذرت خواهی و رسیدگی به شکایت کاربران بوده است.

ولی آیا نیاز بود که آقای اِک عذرخواهی کند؟ بله ، زبان و لحن متن سیاست حفاظت حریم خصوصی جدید به شدت رک و بی پرده بود و این طور به نظر خواننده می رساند که همه چیز درون گوشی شما از عکس ها و شماره تلفن هایتان گرفته تا تبادلات شما با افراد شخص ثالث ، به طور کامل در اختیار آن ها قرار می گرفت. من کاملا مطمئن نیستم ولی این متناین طور جلوه مب کند که انگار، این متن به صورت مشترک توسط وکیل این شرکت و دوست بسیار عصبانی اش نوشته شده است.

درست است که در بسیاری از جاهای متن کلمه “شاید” وجود دارد ولی خود متن در کل حس دادن دسترسی بیش از حد به برنامه ، مخصوصا در زمینه موسیقی ، را به کاربر القا می کند. با این حال برخی افراد هستند که فکر میکنند این بروز رسانی در متن سیاست برنامه ، نسبت به بسیاری از برنامه های دیگر بهتر است.

تحلیلگر ارشدمؤسسه تحقیقات فورستر خانم فاطمه با توسط ایمیل این گونه برای من نوشت که ” به نظر من برخی قسمت های متن ( مخصوصا آن قسمتی که بیان می کند وقتی شما با اکانت فیسبوکتان به برنامه وصل می شوید چه اتفاقی می افتد ) مناسب تر از بقیه کمپانی‌ها هستند. ولی باید قبول کرد در بعضی جاها ابهام‌های شدیدی در متن وجود دارد. مثلا در جایی که بیان می شود که “با اجازه شما ” مشخص نمی کند که منظورش این است که بعدا در برنامه اجازه من را درخواست می کند یا همین الان و با تائید این متن ، من به برنامه آن اجازه را داده ام. چنین بخش هایی در متن هست که باعث اعتراض کاربران شده است “.

چرا آقای اِک چرا با یک پست در بلاگش و توضیح این که این بروزرسانی در متن سیاست به منطور ارتقاء کیفیت و پیشروی به سوی جلوی این برنامه لازم است کارش را شروع نکرد ، برای من هم سوال است. آقای اِک و Spotify هر دو سوئدی هستند ، پس شاید به این دلیل است که نمی دانند که افراد آمریکایی وقتی بحث سر حریم خصوصی اشان می شود با هیچ کس شوخی ندارند. به هر حال آمریکایی ها افرادی هستند که فکر می کنند دولتشان به واسه کمک گرفتن از ناسا سالهاست که تمام زندگی آنها را زیر ذره بین دارد.

Khtibloo از دانشگاه فارستر هم عقیده دارد که این رفتار Spotify ناشی از جایی است که از آن نشاط می گیرد. وی بیان می کند: ” این رفتار به واسطه این که این شرکت یک شرکت در اصل اروپایی است ، از آن بعید به نظر می رسد ، ولی شاید آن ها می خواهند از خودشان در مقابل جریمه های تخلف در حفظ حریم خصوصیتوسط اتحادیه اروپا با گرفتن یک جای مقدار زیادی داده ، محافظت کنند”.

امنیت

ولی باید این را هم گفت که آقای اِک بلافاصله در توییتر و بلاگ شان پست هایی با مضمون عذرخواهی قرار دادند و بیان کردند:

” ما درک می کنیم که مردم درباره اطلاعات خصوصی اشان نگران هستند و ما 100 درصد قول می دهیم که هدف اصلی ما نیز اطمینان از امن بودن این اطلاعات است و مطمئن می شویم که شما کنترل اطلاعاتی که می خواهید بگذارید را داشته باشید “. او قول داد که آن ها متن سیاست نامه شان را بروز می کنند تا بهبودی که ذکر کردند در آن ایجاد شود. وی همچنین بیان که آن ها متن کل سیاست نامه را تغییر نخواهند داد . حق هم دارند چون که بسیاری از مردم حتی این تفاوت ها را احساس هم نکرده اند.

البته افرادی در اینترنت و توییتر بودند که میگفتند اشتراکشان را غیرفعال خواهند کرد ، ولی این افراد فقط بخش بسیار کوچکی از حجم بزرگ مشترکان این برنامه هستند ، مشترکان پولی این برنامه که از کل این وقایع حتی ذره ای هم بو نبرده اند.

قبول کنید که خیلی از شما هم، تا به حال حتی یک بار یک متن سیاست نامه یا شرایط استفاده از برنامه نبوده که سرسری ردش نکرده باشید. حتی اگر در آنها کدهای برنده بلیط های بخت آزمایی را هم قرار داده باشند خیلی از افراد آن را مطالعه نمی کنند. تنها افرادی که آن ها می خوانند افرادی مثل ما و یا برخی رسانه ها هستند، که به دنبال این گونه اخبار می گردند.

رسانه خبری Wired خیلی زیرکانه کلمه عکس های شخصی را در متن سیاست نامه Spotify یافت. واقعا هم عجیب بودفزیرا یک برنامه موسیقی به عکس های شما چکار می­تواند داشته باشد؟

پاسخ هوشمندانه آقای اِک خیلی زود همه چیز را روشن کرد. آن ها قصد داشتند به شما این اجازه را بدهند که کاور آهنگ مخصوص خودتان را درست کنید. در مورد اطلاعات دفترچه تلفنتان هم بیان کردند که اگر شما بخواهید آهنگ هایتان را با دوستانتان به اشتراک بگذارید ، آن ها به اطلاعات دفترچه تلفن شما برای یافتن آن ها نیاز داشتند. در هر دو قضیه ، این برنامه دارد کاری را می کند که خیلی از برنامه ها در حال حاضر در حال انجامش هستند. من مطمئن هستم که اگر در متن های سیاست نامه بقیه بر نامه ها هم همین مقدار کند و کاو کنید ، همین مطالب را پیدا خواهید کرد. اگر چنین چیزی را پیدا نکردید، پس حتما آن برنامه هر وقت نیاز به هر کدام از آنها داشت از شما اجازه خواهد گرفت. ولی تا حالا چند بار پیش آمده که یک نرم افزار ،وقتی شما در حال استفاده از آن هستید، از شما برای انجام کاری اجازه بگیرد؟

ما در کل در یک جهان تکنولوژی بنا بر درخواست زندگی می کنیم. پس وقتی یک فرد یادش می­رود که برای انجام کاری به کسی اجازه بدهد ، حتما سرش کلاه خواهد رفت.

ولی آقای اِک و Spotify این کار را نکردند ، بلکه سعی کردند شفاف عمل کنند. ولی روشی که برای این کار انتخاب کردند اشتباه بود. این کارشان مثل این بود که به جای در زدن برای وارد شدن به یک خانه ، دیوار را خراب کرده و وارد شوند.

آقای Khtibloo در نهایت بیان کرد که با ما موافق است و کاری که این برنامه می کند با کار دیگر برنامه های مشابه تفاوتی ندارد ولی هم خبرنگاران و هم مصرف کنندگان نصب به چبز هایی که برایشان اجازه شان را می دهند بیشتر آگاه شده اند.

البته اشتباه Spotify میبایست درس عبرتی برای دیگر شرکت های مشابه شود تا دقیق تر عمل کنند. آن ها می توانن هر چیزی درخواست کنند ولی اول باید درخواست شان درست نوشته شده باشد.

mashable