ستاره شناسان گره از تاریخچه‎ی کهکشان‎ها برای اولین بار باز می‎کنند

حدود 10 هزار کهکشان در حال حاظر در جهان وجود دارد

تیمی از دانشمندان بین المللی، به رهبری ستاره شناسان بخش فیزیک و ستاره شناسی دانشگاه کاردیف، برای اولین بار نشان داده‎اند که کهکشان‎ها می‎توانند ساختار خود را در طول مسیر زندگی خود تغییر دهند.

با مشاهده‎ی وضعیت فعلی آسمان، و نگاهی به گذشته با استفاده از تلسکوپ‎های Hubble و Herschel، این تیم نشان داده‎اند که قسمتی بزرگی از کهکشان‎ها متحمل یک “تغییر شکل” اساسی از زمانی که بعد از واقعه‎ی Bing Bang شکل گرفته‎اند، شده‎اند.

با به دست آوردن مدرک مستقیمی دال بر وسعت این تغییر شکل، این تیم امیدوار است تا نوری به تیرگی فرآیند‎هایی بتابند که باعث این تغییرات چشم گیر شده است و بنابراین درک بهتری نسبت به ظاهر و خصوصیات جهانی که ما آن را به شکل امروز می‎شناسیم، به دست آورند.

در تحقیقاتشان، که در مجله‎ی Monthly Notices of the Royal Astronomical Society چاپ شده است، محققان مشاهده کرده‎اند که حدود 10 هزار کهکشان در حال حاظر در جهان وجود دارد و آن‎ها این کار را با استفاده از ارزیابی آسمان که توسط پروژه‎های Herschel ATLAS و GAMA ایجاد شده است، انجام داده‎اند.

محققان سپس این کهکشان‎ها را به دو دسته‎ی اصلی تقسیم کردند یعنی :

1.کهکشان‎های دیسکی شکل، مسطح و در حال چرخش (بسیار شبیه به کهکشان خودمان یعنی راه شیری)
2.کهکشان‎های بیضی شکل، بزرگ با داشتن گروهی از ستاره‎های نامنظم.

با استفاده از تلسکوپ‎های Hubble و Herschel، سپس نگاهی بیشتری به سابقه‎ی کهکشان داشتند، و بیشتر در زمان به عقب برگشتند، تا بتوانند کهکشان‎هایی که اندکی بعد از واقعه‎ی Bing Bang شکل گرفته‎اند را مشاهده کنند.

این محققان نشان دادند که 83 درصد تمامی ستاره‎های شکل شده از زمان این واقعا در ابتدا در یک کهکشانی دیسکی شکل قرار داشته‎اند.

serveimage

گرچه، تنها 49 درصد ستاره‎هایی که در جهان امروز وجود دارند در این کهکشان‎های دیسکی شکل قرار دارند – سایر ستاره‎ها در کهکشان‎های بیضی شکل قرار دارند. این نتایج نشان دهنده‎ی یک تغییر شکل عظیم هستند که در آن کهکشان‎های دیسکی شکل به شکل کهکشان‎های بیضی شکل در آمده‎اند.

یک تئوری محبوب این است که این تغییر شکل توسط بسیاری از مصیبت‎‎های آسمانی صورت گرفته است که در آن دو کهکشان دیسکی شکل، آنقدر نزدیک به یکدیگر آمده‎اند که جاذبه آن‎ها را مجبور به ادعام و تشکیل یک کهکشان کرده است، این ادغام باعث از بین بردن دیسک‎ها و ایجاد یک توده‎ی انبوه از ستاره‎ها شده است.

یک تئوری مخالف نیز وجود دارد که این تغییر شکل تنها یک فرآیند بسیار آهسته بوده است، به طوری که ستاره‎هایی که در یک دیسک (صفحه) شکل گرفته‎اند به آهستگی به مرکز دیسک حرکت کرده و یک تجمع مرکزی از ستاره‎ها ایجاد کرده‎‎اند.

پروفسور استیو ایلز (Steve Eales) رهبر این تیم تحقیقاتی از بخش فیزیک و ستاره شناسی دانشگاه کاردیف گفته است که: بسیاری از افراد قبلا ادعا کرده‎اند که این تغییر شکل رخ داده است، ولی با ترکیب تلسکوپ‎های Herschel و Hubble، ما برای اولین بار قادر به این بوده‎ایم که به طرز دقیقی وسعت این تغییر شکل را اندازه گیری کنیم.

کهکشان‎ها بلوکه‎های ساختمانی پایه‎ی عالم هستی هستند، بنابراین این تغییر شکل واقعا نشان از یکی از مهم ترین تغییرات در ظاهر و ویژگی‎های آن در 8 میلیارد سال اخیر دارد.”

پروفسور Asantha Cooray از دانشگاه کالیفرنیا، یکی از افرادی که در این تحقیق کمک کرده است، گفت که “این تحقیق از این نظر مهم است که داده‎های آماری به دست آورده است که نشان از این دارد که تقریبا تمامی ستاره‎ها در کهکشان‎های مارپیچی در گذشته شکل گرفته‎اند، ولی یک دسته‎ی بزرگی از این ستاره‎ها حالا در قالب کهکشان‎های بزرگ، مرده، بیضی ظاهر می‎شوند. این تحقیق ما را ملزم به این خواهد کرد که مدل‎ها و شبیه سازی‎های کامپیوتری را به وجود آوریم که بواسطه‎ی آن‎ها نحوه‎ی شکل گیری کهکشان‎ها و رفتار آن‎ها را در طی 13 میلیارد سال اخیر توضیح دهیم.”

دکتر David Clements، یکی دیگر از کمک نویسندگان این تحقیق از کالج سلطنتی لندن گفت “تا به الان ما شاهد موارد فردی در جهان بوده‎ایم که در آن برخورد‎های کهکشانی باعث تبدیل کهکشان‎های مارپیچی به بیضوی می‎شود.

این تحقیق نشان می‎دهد که این نوع تغییر شکل استثنائی نیست، بلکه قسمتی از تاریخچه‎ی نرمال تکامل کهکشان می‎باشد.”

متیو آلن (Matthew Allen) دانشجوی دوره‎ی دکترا در دانشگاه کاردیف و عضوی از این تیم گفت “این پیشرفت گام بزرگی در درک نحوه‎ی شکل گیری و تکامل کهکشان در طول میلیارد‎ها سال به شمار می‎رود.

با استفاده از دقیق ترین داده‎ها و تکنیک‎ها، ما سرانجام داریم درک فرآیند‎هایی را شروع می‎کنیم که عالم هستی ما را شکل داده‎اند.”